Αθήνα, 4-7 Ιουνίου 2015
Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης

"Υπεράσπιση του χορού στην εποχή της λιτότητας"

Eτήσιο διεθνές συνέδριο SDHS/CORD (Society of Dance History Scholars / Congress of Research in Dance) σε συνεργασία με το Ελληνικό Κέντρο του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου και το Σωματείο Ελλήνων Χορογράφων.
Το θέμα του συνεδρίου μας δίνει την σημαντική δυνατότητα να εστιάσουμε όχι μόνο σε ζητήματα, που αφορούν στη στήριξη του χορού, σε τοπικό και διεθνές επίπεδο, αλλά και παράλληλα να κάνουμε τα λόγια μας πράξη, υποστηρίζοντας μία χορευτική κοινότητα, η οποία έχει πληγεί σοβαρά από την παγκόσμια οικονομική κρίση. Με τη συμμετοχή τους στο συνέδριο της Αθήνας, σε αυτήν την ιδιαίτερα ιστορική στιγμή, τα μέλη του SDHS/CORD βοηθούν ενεργά τους συναδέλφους τους στην Ελλάδα να επιβεβαιώσουν τον χορό ως αντικείμενο μελέτης, αλλά και ως επαγγελματική δραστηριότητα.
 
Οι παραστάσεις που διοργανώνονται στα πλαίσια του συνεδρίου 2015 SDHS/CORD θα πραγματοποιηθούν στο θέατρο του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης. Μπορείτε να προμηθευτείτε εισητήρια κατά τη διαδικασία εγγραφής στο συνέδριο. Κάθε κομμάτι θα διαρκέσει περίπου 20 λεπτά και θα παρουσιαστεί με τη σειρά που περιγράφεται παρακάτω. Δεν θα υπάρξει διάλειμμα μεταξύ των παραστάσεων. Θα υπάρξει μια παύση 10 λεπτών μετά την ολοκλήρωση των παραστάσεων και θα ακολουθήσει συντονισμένη συζήτηση μεταξύ των χορογράφων, χορευτών και του κοινού.

Παρασκευή 5 Ιουνίου 2015

Χοροθέατρο Νατάσσα Ζούκα - "Duende"
Το Ντουέντε, λέξη και έννοια απόλυτα αμετάφραστη. Εμφανίζεσαι εκεί όπου οι μορφές χωνεύονται η μια μέσα στην άλλη σε μια νοσταλγία βαθύτερη από την ορατή έκφραση τους. Σκοτεινοί ήχοι, που πίσω τους ανακαλύπτουμε, με μια τρυφερή οικειότητα, τα ηφαίστεια, τα μυρμήγκια, τους ζέφυρους και τη μεγάλη νύχτα, με τον Γαλαξία σφιχτά δεμένο στην μέση της. Το βάρος το δικό της, το βάρος του κόσμου ωραιότερος αυτοσχεδιασμός των ανθρώπων πάνω στη γη. Το αρχέτυπο γνωμικό οδοιπορικό που συνεχίζει τη Ζωή.
Θετικό-Αρνητικό..
Αρσενικό -Θηλυκό..
Μια χορογραφία φτιαγμένη από σιωπή και εύθραυστες ισορροπίες.

Χορογραφία - Σκηνοθεσία - Μουσική: Νατάσσα Ζούκα
Ερμηνευτές: Ανθή Θεοφιλίδου, Alain Rivero

Ελληνικό Κέντρο Λαογραφικής Μελέτης - "Χορευτικά Νέα..αλλά παλιά.."
Μέρος 1ο: Greece goes modern - Mimis Plessas
Το 1970 ο Μίμης Πλέσσας εξέδωσε το LP "Greece goes modern". Αποκλειστικά σε μουσικές του Μίμη Πλέσσα και με χρήση παραδοσιακών χορευτικών μοτίβων και χορών τίθεται το ερώτημα: Does Greecego modern?

Μέρος 2ο: €3.000 against the Crisis
Το 2011 το ΕΛ.ΚΕ.ΛΑ.Μ. κέρδισε το δεύτερο βραβείο σε Διεθνή διαγωνισμό που διοργανώθηκε στην Προύσα μεταξύ 36 διαφορετικών χορών. €3.000 αντισταθμίζουν ή μπορούν να αντισταθμίσουν την κρίση του Ελληνικού παραδοσιακού χορού;

Χορογραφία: Βασίλης Δημητρόπουλος
Ερμηνευτές: Ελληνικό Κέντρο Λαογραφικής Μελέτης

Έλενα Κουκόλι, Κατερίνα Παραμάνα - "Και τώρα;"
Η παράσταση αυτή ασχολείται με τη δυνητικότητα του σώματος ως μονάδα και συλλογικό όργανο στην άσκηση αντίστασης στο σημερινό κοινωνικοοικονομικό σύστημα. Οι ερμηνευτές χρησιμοποιούν το σώμα τους, διάφορα αντικείμενα και τη γλώσσα. Είναι ταυτόχρονα υποκείμενα και αντικείμενα, οθόνες στις οποίες οι συλλογικές μας επιθυμίες προβάλλονται και συγχρόνως παραμορφώνονται. Τα εν λόγω σώματα είναι φορείς της γλώσσας, διαμορφώνονται από και αντιστέκονται σε αυτή. Σώματα μοναδικά και πολλαπλά, ασκούν αντίσταση μέσα από χορογραφίες συλλογικότητας.

Ιδέα - Χορογραφία - Εκτέλεση: Έλενα Κουκόλι, Κατερίνα Παραμάνα

Κωνσταντίνος Μίχος - "The greatest Greek choreographer"
Ένας μεγάλης ηλικίας χορογράφος, που υποτίθεται ότι είναι ο σπουδαιότερος Έλληνας χορογράφος δίνει συνέντευξη σε έναν νεαρό ακαδημαϊκό του χορού. Βασιζόμενοι σε αληθινά γεγονότα, υπάρχουσες χορογραφίες, και κοινωνικά δρώμενα, πλάθουμε ένα υποθετικό πρόσωπο με σκοπό να αναδομήσουμε την εξέλιξη του ελληνικού χορού στα πλαίσια εθνικότητας, φυλετικότητας, ταξικής ιεραρχίας και βάσει της επιρροής που είχαν οι κοινωνικές αλλαγές στη τέχνη μέχρι το σήμερα της κρίσης. Καθώς ξεδιπλώνεται η ιστορία, παρακολουθούμε το σώμα του χορογράφου στο οποίο συσσωρεύονται διάφορες αισθητικές προσεγγίσεις που παρουσιάστηκαν στην Ελλάδα, καθώς και η εξέλιξή τους. Πρόκειται για ένα έργο που δοκιμάζει τα όρια της ιστορικής έρευνας, και τις μεθόδολογίας της, ενώ ταυτόχρονα εξερευνά τις σχέσεις που προκύπτουν μεταξύ του προσωπικού και του κοινωνικού καθώς και το πώς αυτές συνδέονται με την ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας.

Χορογραφία: Κωνσταντίνος Μίχος
Ερμηνευτές: Κωνσταντίνος Μίχος, Αθηνά Κυρούση και μαθητές από το τμήμα χορού του δημόσιου καλλιτεχνικού σχολείου Γέρακα
Ζωντανή μουσική: Γιώργος Μαλεφάκης και TIME

Σάββατο 6 Ιουνίου 2015

Χοροθέατρο ΔΑΓΙΠΟΛΗ - "Δίνη"
Τα πάντα σαλεύουν σ' έναν αέναο ρυθμό..
Το σώμα, το μέσα υλικό, ο νους και τα παράγωγά τους πάλλονται σε μια περιστροφική δίνη που δυναμώνει ακόμη πιο πολύ όταν συναντώνται αντίθετα ρεύματα. Δίνη στον αέρα σε ανυψώνει άναρχα κι επικίνδυνα και σε προσγειώνει άλλοτε ανώμαλα κι άλλοτε πιο ομαλά. Δίνη στο νερό, σε ρουφά σε καταπίνει σε φτάνει στον πάτο, κι ύστερα φεύγει κι αν σου έχει μείνει ανάσα θ' ανέβεις πάλι στο έξω φως.
Αγωνίες, συγκρούσεις, μάχες, απώλειες, έρωτες, χαρές στροβιλίζονται χωρίς σταματημό μέσα στα σπλάχνα της. Σκέψεις αέρινες, σκέψεις υγρές ακολουθούν την κυκλική τροχιά της και τον επίμονο δυνατό ρυθμό της. Το σύμπαν όλο στον κύκλο του χρόνου και του χώρου, μάχονται να φθάσουν το μηδέν και το άπειρο...
Η δίνη που εξαφανίζει ακαριαία το παρόν και ρουφά μέσα της το παρελθόν και το μέλλον.
Το σώμα, το πνεύμα, πριν και μετά τη δίνη ... φόβος η δύναμη;

Χορογραφία: Γιώργος Χρηστάκης
Ερμηνευτές: DAGIPOLI Dance Co.

Ομάδα χορού ΜΑΝ - "Μετά"
Το "Μετά" είναι ένα χορογραφικό έργο που πραγματεύεται την ανθρώπινη αντίδραση μετά από ένα μεγάλο σοκ ή μια μεγάλη μάχη. Φωτογραφίζει τη στιγμή όπου κανείς συνειδητοποιεί πως η ζωή συνεχίζεται είτε αυτός το θέλει, είτε όχι. "Μετά" από κάθε μάχη, κανείς προσπαθεί να επαναπροσδιορίσει τον εαυτό του για να συνειδητοποιήσει ποια χαρακτηριστικά του έχουν αλλάξει, τι έχασε και τι κέρδισε. Το "Μετά" είναι μια κινούμενη εικόνα, που παρενθέτει την ένταση της ακούσιας συνέχισης της ζωής.

Σύνθεση - Xορογραφία: Άρτεμις Λαμπίρη
Ερμηνευτές: Κάντυ Καρρά, Άρτεμις Λαμπίρη
Πρωτότυπη Μουσική: Αλέξανδρος Καραδήμος, AKA The New Best Niagara, Chopin Prelude op.28 no.15
Καλλιτεχνική σύμβουλος: Χαρά Κότσαλη
Ενδυματολόγος: Δήμητρα Λιάκουρα
Φωτισμοί: Μιχάλης Κλουκίνας

Ομάδα Χορού Αμάλγαμα | "Στην άκρη του βατήρα"
Αμάλγαμα,  Στην άκρη του βατήραΣε ένα γυμνό χώρο που μεταμορφώνεται πότε σε σπίτι, πότε σε πασαρέλα, πότε σε γιαπωνέζικο λουτρό και πότε σε ατμόσφαιρα από έργο του Μπέκετ, μια γυναίκα κολυμπά ανάμεσα στις δοξασίες της, στις αντιφάσεις της, στην αναποφαστικότητά της και στα αδιέξοδα που -κατά κύριο λόγο- η ίδια δημιουργεί στον εαυτό της.
«Με όση λογική της απομένει συλλογίζεται λάθος».
Πρόκειται για μια γυναίκα της Εποχής, η οποία στέκεται μετέωρη ανάμεσα σε επίμονα, αναπάντητα ερωτήματα και φόβους. Η κρίση της είναι καταρχάς υπαρξιακή, αλλά ταυτοχρόνως κονωνική, οικονομική, πολιτική, ηλικιακή. Θραυσματικές σκηνές, που αρχικά φαίνονται να αναφέρονται σε διαφορετικές προσωπικότητες γυναικών, συμπληρώνουν ένα αντιφατικό και πολύμορφο παζλ μιας προσωπικότητας που βρίσκεται στο μεταίχμιο.
Στην άκρη του βατήρα.
Η ξεχωριστή performer Σάνια Στριμπάκου ερμηνεύει θαρραλέα με το σώμα, με το λόγο και με το αντικείμενο, τα διάφορα πρόσωπα της εναγώνιας γυναίκας. Η μη γραμμική αφήγηση του έργου συντελείται μέσα από ανοίκειες εικόνες, όπου το αλλόκοτο αναμυγνείεται με το αντιφατικό, το αναπαραστατικό αναιρείται από το μη-ρεαλιστικό, το αυτοβιογραφικό διακόπτεται από το κοινωνικό και πολιτισμικό.

Σύλληψη - χορογραφία - σκηνοθεσία - σκηνογραφία: Μαρία Γοργία
Ερμηνεία: Σάνια Στριμπάκου
Συμμετέχει: Τίμος Ζέχας
Κείμενα: Σάμιουελ Μπέκετ, Χάινερ Μύλλερ, Μαρία Γοργία, Σάνια Στριμπάκου
Βοηθός χορογράφου: Μυρτώ Δελημιχάλη
Επιμέλεια ήχου: Γιάννης Μισουρίδης
Φωτισμοί: Γιάννης Μισουρίδης
Φωτογραφία: Γιάννης Μισουρίδης

Ελπίδα Ορφανίδου - "One is almost never"
Το "One is almost never" συμβαίνει ως μια χορευτική συζήτηση με μουσική και ταξιδεύει μέσα σε ενα  ατμοσφαιρικό τοπίο από συνεχή μικρο-σαμποτάζ. Η παράσταση αναδύεται ως ενα επισφαλές πεδίο οργανωμένης σύγχυσης, ευκίνητων ιεραρχιών και αλχημιστικών προθέσεων. Μέσα στην ελαστική λογική μιας σπασμένης συζήτησης, χοροί μυστικιστικής αμεσότητας και παραδοσιακοί ήχοι χρησιμοποιούνται με σκοπό να εκπληρωθεί μια σπουδαία αποστολή...

Χορογραφία - Ερμηνεία: Ελπίδα Ορφανίδου


4-7 Ιουνίου 2015
Ιστοσελίδα Συνεδρίου και περισσότερες πληροφορίες "εδώ"

Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, Πειραιώς 206, 17778 Ταύρος, τηλ: 210.3418550 (Χάρτης )

www.mcf.gr

 

Πηγή : Dancetheater.gr