Χορευτικά Σώματα: Πρακτικές και Πολιτική

Οι Χορευτικές Σπουδές αναπτύχθηκαν ως αυτόνομο ακαδημαϊκό αντικείμενο κατά το δεύτερο μισό του 20ού αιώνα, συμπεριλαμβάνοντας, πέρα από τα αμιγώς πρακτικά μαθήματα, απόψεις και προβληματισμούς από τις ανθρωπιστικές και τις κοινωνικές επιστήμες. Η ανάπτυξη διεπιστημονικών τρόπων προσέγγισης του έντεχνου χορού και η διαμόρφωση νέων θεματικών για τις χορευτικές σπουδές προέκυψε από την ανάγκη για έρευνα, ανάλυση και κριτική μελέτη της πρακτικής του χορού. Το νόημα που ενσαρκώνεται στο σώμα, καθώς επίσης και αυτό που αξιοποιείται ως μέσο επικοινωνίας καθεαυτό, συνδέεται άμεσα με συγκεκριμένα πολιτισμικά και ιστορικά συμφραζόμενα. Το σημαίνον σώμα επηρεάζεται από φιλοσοφικές, λογοτεχνικές, πολιτικές, τεχνολογικές και καλλιτεχνικές τάσεις, οι οποίες σωματοποιούνται από τον χορευτή κατά τη διάρκεια της παράστασης. Η σταθερή μεταλλαγή του σώματος επανεξετάζεται και επαναπροσδιορίζεται κατά τη διάρκεια της σύνθεσης, με την πρόθεση να εκφραστούν καίρια ζητήματα μιας συγκεκριμένης εποχής. Ο τρόπος αντίληψης του σώματος υπό την έννοια που αναφέρθηκε προηγουμένως θα αποτελέσει τον κύριο άξονα του συνεδρίου.

Η επιστημονική επιτροπή