Αγαπημένοι φίλοι, 

ο ρόλος της τέχνης στις σύγχρονες κοινωνίες και η δική μας δημιουργική συμμετοχή σε αυτήν γεννούν πολλές σκέψεις: Ποιες είναι οι θεματικές των έργων μας, τα ερεθίσματα, η κατεύθυνση της έρευνάς μας; Πού απευθυνόμαστε και τι προτείνουμε; Σε έναν κόσμο όπου οι ισορροπίες μεταβάλλονται διαρκώς, οι πληθυσμοί μετακινούνται, οι οικονομίες κλονίζονται ή καταρρέουν και ο πλανήτης εκπέμπει σήμα κινδύνου, πόσο αντέχει το όραμα των σύγχρονων δημιουργών; Ποια η σημασία της τέχνης τον 21ο αιώνα, η θέση και η προσφορά της στην κοινωνία και την εκπαίδευση; Είναι άραγε το «ζήτημα» εθνικό;

Τα τελευταία εννιά χρόνια, με την ιδιότητα του προέδρου του Σωματείου Ελλήνων Χορογράφων, κοινωνώ καθημερινά τους προβληματισμούς, τις αγωνίες και βιώνω τις συνθήκες κάτω από τις οποίες οι έλληνες δημιουργοί καλούνται να προσφέρουν πολιτισμό στη χώρα μας. Έτσι, όταν τον Ιανουάριο του 2008 μου δόθηκε η ευκαιρία να εκφράσω μερικές από αυτές τις σκέψεις μου στους ξένους προσκεκλημένους της 3ης Πλατφόρμας και συνειδητοποίησα ότι τα ίδια ερωτήματα απασχολούσαν και εκείνους, ένιωσα την επιθυμία να μοιραστώ την εμπειρία αυτή με τους συναδέλφους μου. Άρχισε τότε να διαμορφώνεται στο μυαλό μου η ιδέα της διοργάνωσης ενός διεθνούς επιστημονικού συνεδρίου για τον χορό παράλληλα με την επόμενη, 4η Πλατφόρμα, που θα έφερνε σε διάλογο τη θεωρία και την πράξη, τους έλληνες δημιουργούς με μερικούς από τους σημαντικότερους φιλοσόφους, αναλυτές και θεωρητικούς του χορού. Ένας διάλογος ανοιχτός, όχι μόνο στα μέλη της χορευτικής κοινότητας, αλλά και στον κόσμο που αγαπάει και ενδιαφέρεται για την τέχνη μας.

Μοιράστηκα την ιδέα μου με δυο αγαπημένους φίλους και υποστηρικτές του ελληνικού χορού, τον διευθυντή καλλιτεχνικού προγραμματισμού του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών Νίκο Τσούχλο και τον ιστορικό και κριτικό χορού Ανδρέα Ρικάκη. Και οι δύο είδαν αμέσως τη σημασία ενός τέτοιου εγχειρήματος. Κατόπιν επικοινώνησα με τη συνάδελφο και πανεπιστημιακό Μαρία Τσουβαλά. Ένα διεθνές συνέδριο για τον χορό! Ναι! Είμαι μαζί σας.

Με την πεποίθηση ότι κάτι σημαντικό μπορεί να γίνει, παρουσιάζω αυτή την πρόταση στη Γενική Συνέλευση του Σωματείου μας στις 25 Μαΐου 2008. Ο ενθουσιασμός ήταν γενικός. Φτιάχνουμε μια ομάδα εργασίας. Συναντιόμαστε και συζητάμε για τη μορφή που θα μπορούσε να πάρει, λαμβάνοντας υπόψη τους γενικούς προβληματισμούς που αφορούν την τέχνη του χορού. Οι προτάσεις πολλές και ενδιαφέρουσες. Τελικά αποφασίσαμε: ένα διεθνές επιστημονικό συνέδριο που θα ένωνε τη θεωρία με την πράξη. Ο κύβος ερρίφθη!

Το επόμενο σημαντικό βήμα ήταν να συσταθεί η επιστημονική επιτροπή του συνεδρίου. Χρειαζόμασταν επιστήμονες, με γνώση του αντικειμένου και πείρα από ανάλογες διοργανώσεις. Έτσι, εκτός από τη Μαρία Τσουβαλά, απευθύνθηκα και στις άλλες δύο χορογράφους και πανεπιστημιακούς μας Βάσω Μπαρμπούση και Κάτια Σαβράμη, οι οποίες συνέπεσε να έχουν το ίδιο όραμα. Με αφοσίωση, επίπονη δουλειά και ενθουσιασμό αρχίσαμε την προετοιμασία του συνεδρίου, που ήταν ανάγκη τόσο των δημιουργών όσο και της ακαδημαϊκής κοινότητας του χορού.

Προσανατολιστήκαμε σε ξένους επιστήμονες και δημιουργούς στους οποίους χρωστάει πολλά η θεωρητική εξέλιξη της τέχνης του χορού μας. Στα πονήματά τους είναι συμπυκνωμένες η φιλοσοφική, η πολιτική και η αισθητική σκέψη, με άλλα λόγια η τεκμηρίωση και η ιστορία του σύγχρονου χορού. Με οδηγό την εκτίμηση στα πρόσωπά τους και την απόλυτη πίστη στο όραμά μας, επικοινωνήσαμε μαζί τους. Και το θαύμα συντελέστηκε. Απάντησαν όλοι, θετικά.

Όσον αφορά τους έλληνες ομιλητές, καταλήξαμε στο ότι εκτός από τις τρεις προαναφερθείσες πανεπιστημιακούς θα μπορούσαν να συμμετέχουν με ανακοινώσεις οι κάτοχοι διδακτορικών στον χορό, με σκοπό την ανάδειξη των ελλήνων επιστημόνων του χορού. Αλήθεια, γερή μαγιά για να βασιστεί το Υπουργείο Παιδείας και η πανεπιστημιακή κοινότητα ώστε να δημιουργήσουν το πρώτο τμήμα χορού, μια και ο χορός είναι η μόνη τέχνη που τα πτυχία της παραμένουν αδιαβάθμιστα και είναι χωρίς πανεπιστημιακό τμήμα στη χώρα μας.

Έτσι, δύο χρόνια μετά, χάρη στην πίστη, στη δουλειά, στην έρευνα, στην προσφορά όλων των συμμετεχόντων, και ξεπερνώντας τη διεθνή συγκυρία και τα τεράστια οικονομικά προβλήματα που προέκυπταν διαρκώς στην πορεία μας, το 1ο Διεθνές Συνέδριο Χορού του Σωματείου Ελλήνων Χορογράφων, Σώματα που χορεύουν: Πρακτικές και Πολιτική, είναι πραγματικότητα.

Οφείλουμε να ευχαριστήσουμε τον Υπουργό Πολιτισμού και Τουρισμού Παύλο Γερουλάνο, που στήριξε και έθεσε υπό την αιγίδα του Υπουργείου το Συνέδριο και την Πλατφόρμα μας, καθώς και τη Γενική Γραμματέα του Υπουργείου Λίνα Μενδώνη και τον συνεργάτη του Υπουργείου Πολυχρόνη Πολυχρονόπουλο· τη διοίκηση του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών, τον γενικό διευθυντή Νίκο Μανωλόπουλο και τον διευθυντή καλλιτεχνικού προγραμματισμού Νίκο Τσούχλο, που για άλλη μια φορά, παρά τη δύσκολη οικονομική συγκυρία, αγκάλιασαν τον ελληνικό χορό και στάθηκαν αρωγοί και συνταξιδιώτες μας· το διοικητικό και τεχνικό προσωπικό του Μεγάρου, για την προθυμία και την αποτελεσματικότητά τους· τον πρόεδρο Γιώργο Δραγώνα και το Δ.Σ. του Εθνικού Κέντρου Θεάτρου και Χορού, το Υπουργείο Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, το Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου και την Πρεσβεία των ΗΠΑ στην Αθήνα, για την τόσο σημαντική στήριξή τους. Τέλος, την Αθηναϊκή Ζυθοποιία, για την ευγενική χορηγία, και τον Όμιλο Επιχειρήσεων Μυτιληναίος, που για άλλη μια φορά στέκεται αρωγός στον ελληνικό χορό. 

Αγαπημένοι μας φίλοι, η τέχνη είναι μια μορφή επιστήμης που εμπεριέχει την πνοή της ζωής. Τη φλόγα της ανθρώπινης ψυχής. Η τέχνη έχει τη δύναμη να συνομιλεί με την κοινωνία. Σήμερα, ίσως όσο ποτέ άλλοτε, χρειαζόμαστε μια τέχνη με κοινωνική διεισδυτικότητα. Μια τέχνη που δεν θα δίνει, βέβαια, απαντήσεις –δεν είναι άλλωστε αυτός ο ρόλος της–, αλλά που θα μπορεί να καταδεικνύει τα ζητήματα και να θέτει ερωτήματα. 

Με αυτές τις σκέψεις και την ανάγκη να συνομιλήσουμε, να αφουγκραστούμε, να κοινωνήσουμε μαζί σας τις αγωνίες και τους προβληματισμούς μας, σας καλωσορίζουμε στο Συνέδριό μας.

Οι δύσκολες οικονομικές συνθήκες δεν επέτρεψαν τελικά την πραγματοποίηση του Συνεδρίου και της 4ης Πλατφόρμας τις ίδιες μέρες, αλλά με απόκλιση μερικών εβδομάδων. Ωστόσο τα έργα που επιλέχτηκαν από την Επιτροπή των διευθυντών/προγραμματιστών πέντε ευρωπαϊκών φεστιβάλ χορού για να παιχτούν στην Πλατφόρμα θα παρουσιαστούν σε αποσπάσματα στη διάρκεια του Συνεδρίου, ενώ ο κριτικός και αναλυτής χορού, ο αγαπημένος μας Donald Hutera θα συνομιλήσει με τους δημιουργούς παρουσία του κοινού. Έτσι, παρά τον ημερολογιακό διαχωρισμό των δύο γεγονότων, δεν αποδυναμώνεται η σημασία του διαλόγου της θεωρητικής προσέγγισης των έργων με την παραστασιακή/δημιουργική πράξη.

Νιώθω βαθιά ευγνωμοσύνη για τους χορογράφους, μέλη του Σωματείου μας, που εμπιστεύτηκαν το όραμα, μοιράστηκαν τις αγωνίες και με τη στήριξη και την αγάπη τους βοήθησαν να πραγματοποιηθεί, αποδεικνύοντας ότι ακόμα και σε αυτή τη δύσκολη στιγμή για τη χώρα μας, αλλά και για ολόκληρο τον κόσμο, η τέχνη και οι δημιουργοί της δεν σωπαίνουν.

Πέτρος Γάλλιας
Χορογράφος - Πρόεδρος του Σωματείου Ελλήνων Χορογράφων